Routepunt — 11

Liaslaan - De eerste bewoners

“Jan en ik trouwden in 1964 en gingen toen hier, aan de Liaslaan 29, wonen. We waren de eerste bewoners. Het was allemaal nieuwbouw, overal lagen hopen zand en steen. Ik werkte bij de gemeente en zonder dat ik het wist, hadden de collega´s van Gemeentewerken op onze trouwdag een pad van de straat naar het huis gelegd. Zo kon mijn man me toch met droge voeten over de drempel dragen. Omdat Jan bij de NAM werkte, kwamen we voor dit huis in aanmerking. We vonden het heel groot, met maar liefst vier slaapkamers! Niet lang daarna kregen we onze eerste dochter. Er woonden allemaal jonge gezinnen om ons heen, dat was heel leuk. De kinderen speelden met elkaar, op straat en in de sloot. De moeders hielden allemaal een oogje in het zeil.

Tijdens de zomervakantie op 24 juli 1975 had ik een paar kinderen bij mij op de bank zitten. “Mama, er komt onweer!”, zei mijn zoontje. En inderdaad was de lucht plotseling pikzwart. Toen sloegen ineens de vlammen uit het stopcontact en hoorden we een enorme knal. We gingen kijken in het dorp en zagen dat de bliksem in de kerktoren was geslagen. De hele punt lag eraf. Dat maakte diepe indruk op ons.

Inmiddels zijn we de oudste bewoners in de straat. Ook nu wonen er weer jonge gezinnen, maar die zijn toch meer op zichzelf. Er is minder saamhorigheid, maar gelukkig bestaat de buurtvereniging nog steeds.

Schermafbeelding 2018-09-19 om 13.36.27