Routepunt — 3 & IX

Europaweg - Bureauhouder Albert Vrielink

Bij deze fraaie boerderij was het vanaf eind jaren dertig een drukte van belang. Hier woonde namelijk Plaatselijk Bureauhouder Albert Vrielink. Links van het woonhuis kijkt u naar wat vroeger het kantoor van de Bureauhouder was. Voor de meeste boeren was de gang naar de Bureauhouder een vast ritueel. Hier moesten ze doorgeven hoeveel koeien, varkens en kippen ze hadden, maar ook het aantal vierkante meters koren, graan en aardappels. Ook voor allerlei vergunningen en subsidies was de Bureauhouder het aangewezen adres. Het kon dan ook behoorlijk druk zijn in huize Vrielink, herinnert dochter Fenna zich. “Soms waren er zoveel mensen dat de klanten in de gang moesten wachten en moeder niet in de keuken kon komen.
‘Ik krijg het eten niet gaar!’, zei ze dan. ‘Dat moet anders’, zei Papa op een gegeven moment. ‘Zo kan het niet langer.’ Toen is er een stuk bij de varkensstal aangebouwd als kantoor en hoefden de mensen niet meer door het huis.”

Vrielink hield van zijn werk en de omgang met mensen, herinnert Henk Scheltens zich. “Ik werkte toen op de boerderij van Hendrik Aikes, wat nu de Aikes Tallen hoeve is. Vrielink kwam regelmatig langs, vaak net voordat ik naar het melken ging. Dan zaten we in de keuken, ik op het aanrecht, want het was maar heel klein. Vrielink was een mooie verteller! Hij had een stopwoord dat hij overal doorheen gooide. Iedereen kende dat . ‘Hup, twee, drie!’ zei hij dan. ‘Hup, twee, drie, en daar ging meneer weer.’ Dan lagen we slap van het lachen.” En nu weer verder. Hup, twee, drie!